| Wat kan tegen acne worden gedaan? |
|
Acne verdwijnt niet van de ene op de andere dag. Er zijn tegenwoordig weliswaar goede behandelingsmogelijkheden maar zelfs de lichtere vormen van acne vragen doorgaans langdurige aandacht. De behandeling is erop gericht acne te onderdrukken ("rustig" te houden) totdat er uiteindelijk genezing optreedt. Een acne waarbij mee-eters op de voorgrond staan vereist een andere aanpak dan een acne met voornamelijk ontstekingsverschijnselen. Bovendien spelen de ernst van de acne maar ook leeftijd en geslacht een belangrijke rol bij de keuze van het anti-acnemiddel waarmee de behandeling wordt gestart. Bij de milde vormen van acne begint men met eenvoudige lokale middelen die de verhoorningsstoornis en daarmee de afsluiting van de afvoergang (het follikelkanaal) tegengaan. Tot deze middelen behoren: benzoylperoxide 5-10% in de vorm van een gel (bij apotheker en drogist o.a. verkrijgbaar onder verschillende merknamen). Door het gebruik van benzoylperoxide schilfert de hoornlaag van de huid af, waardoor de inhoud van de comedonen ("mee-eters") gemakkelijker naar buiten kan komen. Bovendien heeft benzoylperoxide ook bacterieremmende eigenschappen, waardoor het middel zowel geschikt is voor gebruik bij een comedonen acne als bij acne met lichte ontstekingsverschijnselen. Ook zijn er middelen, waarin benzoylperoxide is gecombineerd met een anti-schimmelmiddel. Van de andere lokale middelen, die de verhoorningsstoornis tegengaan noemen we salicylzuur, resorcine, zwavel en een uitsluitend op recept verkrijgbare vitamine A-zuur bevattende crème. Heeft een behandeling met middelen, die de verhoorningsstoornis tegengaan onvoldoende resultaat en is er bovendien sprake van wat ernstiger ontstekingsverschijnselen dan kan de arts antibiotica voorschrijven om het aantal bacteriën te doen verminderen. Uitwendige antibiotica worden hoe langer hoe minder toegepast omdat bacteriën in toenemende mate ongevoelig (resistent) worden voor het antibioticum. Dit merkt men als na vier weken nog steeds geen duidelijke verbetering is opgetreden. Daarom worden de laatste tijd bij acne met ernstige ontstekingsverschijnselen antibiotica voorgeschreven, die men in de vorm van tabletten of capsules moet innemen. Antibiotica remmen de bacteriegroei in de talgklierfollikels en gaan de vorming van vrije vetzuren, die door deze bacteriën worden veroorzaakt, tegen. Men kiest hiervoor in eerste instantie doorgaans een antibioticum uit de groep van de tetracyclines. De verbetering treedt soms pas na enkele weken op. Een kuur duurt meestal drie tot zes maanden en hangt o.a. af van de snelheid, waarmee verbetering optreedt. Ook andere antibiotica worden voor de behandelig van acne toegepast. Voor vrouwen wordt ook wel een bepaalde anticonceptiepil voorgeschreven, die o.a. progestageen bevat. Dit hormoon zorgt er voor, dat de mannelijke hormonen (androgenen) in hun werking worden afgeremd, waardoor de overmatige productie van talg vermindert. Vrij snel na het begin met deze "pil" merkt men dat huid en haren minder vet worden. Voor het effect op pukkels en puistjes moet men doorgaans wat langer wachten: drie à vier maanden. Deze pil is niet geschikt voor mannen, omdat het naast een middel tegen acne ook een anticonceptiepil is, die het vrouwelijke hormoon oestrogeen bevat. Als de acne van dien aard is, dat de reactie op drie tot vier achtereenvolgende antibioticakuren onvoldoende is en ook alle hierboven genoemde middelen, al dan niet in combinatie, onvoldoende resultaat bieden dan kan inwendige behandeling met het middel Roaccutane worden overwogen. http://www.roche.nl |